ابتدای صبح، هوای استخر پرورش ماهی بهشدت سرد است. آفتاب گاهی از پشت ابرها بیرون میآید، اما رمقی برای گرمکردن فضا ندارد. سکوت، پیش از شروع کار، همهجا را پر کرده است.
زیر سطح آب، ماهیها با دیدن سایهها به حرکت درمیآیند؛ گرسنه، بیقرار و منتظر. انگار حضور انسان را با زمان غذا اشتباه گرفته باشند.
چند مشت خوراک روی آب پاشیده میشود، سطح استخر جان میگیرد؛ موجهای کوچک، برخورد ماهی ها، و تکاپویی که خبر از شروع روز میدهد.
مردان ماهیگیر کمکم آماده میشوند. لباسهای ضخیم، دستکشها و تورهایی که آرام و با دقت روی سکوهای صید پهن میشوند. تور بهآرامی در آب مینشیند و این، آغاز چرخهای است که هر روز تکرار میشود.
واحد پرورش ماهی شرکت دامداری تلیسه نمونه در شهریار، یکی از مراکز فعال تولید ماهی قزلآلای آب سرد در غرب استان تهران است. سالانه بیش از ۱۵۰ هزار قطعه بچهماهی در این استخرها پرورش مییابد و صید، در شب یلدا و روزهای پایانی سال انجام میشود.
در روز صید، همهچیز سریع اما دقیق پیش میرود: ماهیها صید، تفکیک، وزن و وارد چرخه بستهبندی میشوند. زمین لغزنده است، دستها خیس و نگاهها متمرکز؛ چرا که حاصل ماهها کار، در چند ساعت تعیین میشود.
این مجموعه با ظرفیت تولید سالانه بیش از ۵۰ تن ماهی قزلآلا، بزرگترین تولیدکننده این گونه در شهرستان شهریار است. آنچه در این تصاویر دیده میشود، فقط ماهی و استخر نیست؛ روایتی است از کار در سرما، از نظم تولید، و از چرخهای که از آب آغاز میشود و به سفره مردم میرسد؛ جایی که تولید، معیشت و مسئولیت اجتماعی به هم گره خوردهاند.
